Dokładne zaznajomienie się z techniką otrzymywania form kroju odzieży modnej stanowi podstawę do poznania kulis kroju i szycia. Wprowadzony w tej książce system konstrukcji kroju opiera się na obliczeniach według tzw. metody ułamkowej.
Każda opracowana konstrukcja uwzględnia niezbędne dodatki, poszerzające odzież i ułatwiające swobodę ruchów, przy czym wielkość tych poszerzeń uzależnić należy od aktualnej linii mody.
Konstrukcja kroju modelu sukienki podstawowego jest wstępem do dalszego modelowania spódnic i bluzek, w których wystąpią różnego rodzaju cięcia, zaszewki, zakładki itp. Konstrukcję tę opracowuje się na podstawie miar zdjętych z figury, rysując wszystkie kontury formy modelu. Prawidłowo opracowana konstrukcja oszczędza czas osoby szyjącej i eliminuje poprawki. Zdjęte miary należy dokładnie przeanalizować.
Podstawowa siatka kroju składa się z pomocniczych linii konstrukcyjnych kroju, na których opierają się linie zasadnicze, właściwe kontury formy modelu. Linie pomocnicze rysuje się cienko ołówkiem (czarnym) lub pociąga kolorową (czerwoną) kredką, linie zasadnicze rysuje się wyraźnie, używając niebieskiej lub granatowej kredki.
Formy opracowane nie uwzględniają zapasów na szwy oraz obręby i są zawsze rysowane w połowie od środka tyłu do środka przodu (np. J/2 przodu, 1/2 tyłu spódnicy i bluzki, Vj kołnierza, l rękaw).
Tkaninę na modne suknie, kroi się podwójnie złożoną, uzyskując w ten sposób cały model. W przypadku modeli o układzie asymetrycznym, formy przygotowuje się w całości. Obie części tyłu i przodu połączone są na linii środka przodu lub tyłu (na rysunkach zaznaczono to linią przerywaną). Aby zapobiec pomyłkom należy wszystkie formy kroju odpowiednio oznakować, np. linię środka przodu i tyłu, linię talii, kierunek nitki prostej, linie zaszewek.
